Interview: Trailer Trash Tracys
Als je terugdenkt aan 2009, kun je je misschien nog een groep Londense band herinneren die veel opschudding veroorzaakten op Myspace met een prachtig euforisch nummer met de naam ‘Candy Girl’? Die band was Trailer Trash Tracys, en hun langverwachte debuutalbum is eindelijk uit.
Om de release van Ester te vieren, zochten we de bandleden Jimmy en Susanne op. Lees verder voor hun inspiratie voor het album, de waarheid achter de tourneegewoonten van The Vaccines en wat het meest onwaarschijnlijke verklaring voor de naam van de band ooit moet zijn.
Ester voorluisteren en downloaden »
Kun je ons iets vertellen over het ontstaan van de band?
Susanne: “Jimmy en ik kwamen elkaar tegen in een band die een vriend van me had opgericht. De band zocht een basspeler en Jimmy reageerde op de advertentie in NME. We begonnen samen muziek te schrijven voor de band, maar die viel al vrij snel uiteen, dus besloten we samen verder te gaan onder de naam Trailer Trash Tracys. We zetten ons eerste nummer op Myspace en kregen onverwacht veel aandacht. De Londonse promotor Tiger Reid wilde dat we optraden, maar we hadden geen band. Dus vroegen we onze vrienden om hulp en de rest is geschiedenis.”
Jullie bandnaam is best provocerend! Waar komt die vandaan?
Jimmy: “Nou, Trailer Trash Tracys heeft een drievoudige betekenis: de drie T's staan voor de drie kruisen van de cavalerie, de drie Ra's staan voor de drie-eenheid van de god van de zon Ra en “iler sh cys” is Latijn voor “goede geesten winnen”. Verder wilden we geen “The” voor onze naam; dat is het grootste taboe uit het “How to name a band” handboek. Ik denk dat het heel makkelijk is om te zeggen dat je het een stomme naam vindt, maar ik vind hem juist goed. Ik kwam een artikel in een blad tegen waarin onze muziek als uitstekend, en onze naam als "afschuwelijk" werd beschreven. In hetzelfde nummer stond een artikel over een band die Big Deal heet. Op de cover stond een band genaamd First Aid Kit, terwijl er op de achterkant een werd genoemd die New Look heet. Dus dan durf ik als eerste te zeggen dat die namen veel afschuwelijker zijn dan die van ons.”
Gefeliciteerd met Ester! We vinden het geweldig dat het album tegelijkertijd super melodisch en geluidstechnisch experimenteel is. Is dat iets natuurlijks voor jullie of werken jullie daaraan? En hoe belangrijk is melodie voor jullie?
Susanne: “Melodieën zijn natuurlijker dan experimenten met geluid, maar experimenteren met geluid is veel leuker. I denk dat we ons bewust zijn van de concepten “hook” en een loopje, maar ons uitgangspunt was het combineren van een popnummer met experimenteel geluid.”
Wat was jullie artistieke doel voor dit album en hebben jullie dat bereikt?
Jimmy: “Onszelf inspireren eigenlijk. Het helpt om naar zoveel mogelijk muziek te luisteren. Je moet niet bang zijn om ideeën uit allerlei verschillende genres uit te proberen en daarmee te stoeien. Je moet je niet bezig houden met wat "in" is, maar met wat je boeit. Er daar moet je de essentie uit zien te halen.”
Hoe lang deden jullie erover om het album te schrijven en op te nemen?
Susanne: “Helaas had de helft van de band tijdens de opnamen fulltimebanen en het was lastig om het album af te krijgen. De andere helft was werkloos, maar moest het opnemen en mixen nog leren. Daarbij komt nog de tijd die nodig was om de studio in elkaar te zetten en de apparatuur te leren kennen. Nu we alles onder de knie hebben, wordt het volgende album een makkie!”
Jimmy: “Ik denk dat we ook niet wisten wanneer we genoeg gesleuteld hadden... Hoe langer je met een mix bezig bent, des te minder leuk het wordt - terwijl de eerste versie eigenlijk heel behoorlijk was!”
Wat is je favoriete track van het album als je er een moest kiezen en waarom?
Jimmy: ‘Engelhardt’s Arizona’. Er is in Engeland geen gitarist die dit kan.
Susanne:Ik heb erg geen. Ik heb ze allemaal even lief, alsof ze mijn kinderen waren.
Kunnen jullie ons wat meer vertellen over het schrijven van de teksten: is dat een democratisch proces of neemt iemand de leiding?
Jimmy: “Het eerste album is door Susanne en mij geschreven, maar Dayo en Adam hebben tijdens de opname het ritme en de bewerking bepaald. Als we live spelen is het proces democratisch. De melodie is geïnspireerd op de tekst en daarna wordt de tekst aangepast aan de melodie. Soms begint het ook met een ritme. Tot slot proberen we de typische popgeluiden te verbergen in interessante muzikale texturen.
Waar komt de inspiratie voor de teksten vandaan?
Susanne: “Er is een boekwinkel in Soho in Londen die “Watkins” heet. Ze hebben veel diepzinnig spul waar ik gek op ben. Veel daarvan is new age praat, maar er zijn ook verrijkende inspirerende boeken bij.”
Ester is vergeleken met het werk van The Jesus and Mary Chain, Cocteau Twins en The xx.. Zij dat goede vergelijkingen? Wat waren jullie belangrijkste invloeden toen jullie het album maakten?
Het feit dat ons album met deze "invloeden" wordt vergeleken, zegt iets over hoe veelzijdig het is op muzikaal gebied. The xx en The Jesus en Mary Chain zijn namelijk elkaars tegenpolen. We vinden al deze bands goed. Maar als je goed naar het album luistert, hoor je ook George Clinton, Van Halen, Liquid Liquid, Blondie en DAF terug.
Wat is de laatste plaat waarvan jullie onder de indruk waren en waarom?
GLAQJO XAACSSO van Patten. Hij is in zijn eigen wereldje en het is een spannend debuutalbum met een aaneenschakeling van verrassingen. Hij heeft de muziek ontleed en opnieuw samengesteld tot een soort kunstwerk.
En van welk album dit jaar verwachten jullie het meest?
Jimmy: “Ik ben benieuwd naar het nieuwe album van The xx! Animal Collective, Echo Lake en alles wat verschijnt bij ons vroegere label No Pain In Pop. Upset the Rhythm heeft bands als Peepholes en Gentle Friendly die we goed vinden, dus we horen graag wat daar verschijnt. Bij 100% Beefcock and the Titsburster is er ook iets in de maak heb ik gehoord. Dat is dè beste live band in London.”
Hoe ervaren jullie het om bij de Domino familie te horen? Wat is jullie favoriete artiest bij het label el waarom?
Susanne: “Domino is een geweldig label, want ze stimuleren de integriteit en helpen bij beslissingen van bands en dat is uniek. Onze favoriete artiest is John Cale.”
Jullie waren vorig jaar op tournee met The Vaccines: how was the experience? Hebben jullie sappige roddels over de wat ze backstage allemaal uithalen?!
Susanne: “Dat was in elke stad anders. Eigenlijk ging het prima, maar er waren nogal wat verwarde gezichten van hun fans als wij op het podium stonden. The Vaccines zelf zijn superaardig, professioneel, en ambitieus. Roddels? Hmmm… De zanger kon vanwege zijn keel niet veel beginnen en de rest leek niet te merken dat ze omringd waren door groupies.”
En wat zijn de plannen voor 2012?
Susanne: “Ons albumtoernee, ontsnappen aan de Olympische Spelen, kijken of we met de planeet Nibiru botsen, op een paar festivals spelen (we zijn voor een aantal al geboekt). Verder gaan we hopelijk naar Japan en willen we popmuziek herdefiniëren.”
En tot slot, wat zou het motto van de band zijn samengevat in één zin?
“Onafhankelijk van alle externe invloeden.”