Interview: The Maccabees
Na twee jaar afwezigheid, zijn The Maccabees terug om de wereld te verleiden met hun derde studioalbum. En dat kost nauwelijks moeite aangezien Given To The Wild een juweel van een album is bomvol met heerlijke melodieën van de gitaren, superhoge zangstemmen en heldere synthesizerpatronen.
We hebben gitarist Felix White kunnen strikken voor een interview over hun nieuwe album en hun plannen voor de komende twaaf maanden. Hieronder vind je wat hij te vertellen had!
Gefeliciteerd met Given To The Wild – we vinden het geweldig! Voor degenen die het nog niet hebben kunnen horen, kun je ons vertellen wat ze er qua geluid van moeten verwachten en wat deze keer jullie muzikale invloeden waren?
Dankjewel. Qua geluid zijn we bij dit album verder gegaan dan ooit. We hadden veel meer controle over de productie en daardoor hebben we meer ongewone en bijzondere elementen naar voren kunnen brengen dan tot nu toe mogelijk was. Wat invloeden betreft, heeft iedereen binnen de band er zoveel verschillende dat het misleidend zou zijn om één specifieke te noemen.
Kun je ons iets over het schrijf- en het opnameproces voor dit album vertellen?
In totaal duurde het twee jaar om de muziek te schrijven. We wilden het deze keer op een andere manier aanpakken en omdat we nu allemaal iets meer geleerd hadden over muziekopnames, hebben we de eerste drie maanden geen voet in de oefenruimte gezet terwijl we individueel en tweetallen aan ideeën werkten. Het schrijven van de tekst en de muziek gebeurde uiteindelijk tegelijkertijd. De feitelijke opnames gingen door tot aan het mixen, dus die twee jaar waren best intensief.
Hebben de teksten van de tracks een gemeenschappelijk terugkerend thema? En wat was jullie inspiratie voor de titel?
Ja, het lijkt inderdaad of het album een terugkerend thema heeft, hoewel ik niet zeker weet of dat opzettelijk is. De titel was een van onze eerste ideeën, maar die paste pas echt bij het album toen het compleet was. Het was de eerste songtekst op het album en achteraf bleek deze de algemene gedachte het beste te verwoorden; het beschrijft een verandering en heeft iets mysterisch.
Given To The Wild is geproduceerd door Tim Goldsworthy van DFA. Waarom zijn jullie met hem in zee gegaan en wat droeg hij aan het geluid van het album bij?
We wilden graag met hem werken omdat hij uit een ander deel van de muziekwereld komt en we hoopten dat hij ons kon helpen om een paar ideeën te realiseren waarvoor we ervaring misten. Hij heeft veel apparatuur om mee the spelen en dat was waarschijnlijk zijn grootste invloed op het geluid van het album. Omdat we alle tracks zelf hebben bewerkt en veel materiaal uit de demo's hebben gehouden, is het toch onze eigen plaat gebleven.
Als je een essentiële track van het album zou moeten kiezen, welke zou dat dan zijn en waarom?
Dat is een lastige vraag, want we hebben met veel van deze nummers een band. Het slotnummer ‘Grew Up At Midnight’, is in ieder geval een belangrijk nummer, want het album had vanwege de luisterbaarheid een passend slot nodig. En de laatste minuut van die track kwam nergens beter tot zijn recht dan dan als afsluiting van het album.
Qua geluid was het een grote stap voorwaarts tussen jullie eerste en tweede album. Met Given To The Wild veranderen jullie opnieuw van richting. Is dit een natuurlijke ontwikkeling van jullie stijl, of zoeken jullie bij elke release een nieuwe uitdaging? Hoe belangrijk is trouwens muzikale innovatie voor jullie in het algemeen?
Ik denk dat het een kwestie is van blijven leren en je creativiteit houden. Het is belangrijk voor ons om nieuwe dingen te blijven doen. Of die ook tot vernieuwingen in onze muziek leiden is een tweede. Sommige bands ontwikkelen hun eigen geluid en zijn daar erg succesvol mee, maar zolang The Maccabees muziek maken, zorgen dat geen twee albums aan elkaar gelijk zijn.
Is na drie albums het schrijven makkelijker geworden of juist moeilijker? En hoe ontwikkelen jullie je als songwriters?
Ledereen heeft nu meer eigen ervaring en doordat we altijd zo democratisch mogelijk werken, zijn onze overtuigingen sterker en onze meningsverschillen daardoor intenser geworden. Maar dat betekent ook dat als we het ergens over eens zijn, we zeker weten dat we goed zitten.
Naar welk album, behalve dat van jullie, moeten we uitkijken dit jaar? En wat was jullie favoriete album in 2011?
Het nieuwe album van La Shark is iets bijzonders om naar uit te kijken en een van mijn favoriete platen van vorig jaar was Valhalla Dancehall van British Sea Power.
Op 'Empty Vessels' hebben jullie samengewerkt met Roots Manuva, Zijn er nog meer samenwerkingen gepland?
Op het moment niet, maar verdere samenwerkingen zijn zeker mogelijk!
Jullie zijn best een tijdje buiten beeld geweest. Waar kijken jullie wel en niet naar uit als jullie weer in het middelpunt van de belangstelling staan?
Ik heb veel zin om weer op te treden. Ik heb net een paar optredens achter de rug en realiseer me nu pas hoezeer ik dat gemist heb. Waar ik het minst naar uitkijk is wakker worden op parkeerplaatsen in stinkende bussen zonder airconditioning. Maar omdat het al zo lang is geleden dat we op tournee zijn geweest, klinkt zelfs dat romantisch!
We weten dat er een tournee in het VK aankomt, maar komen we jullie deze zomer ook bij de festivals tegen en zo ja, kun je ons al zeggen welke?
We weten nog niet zeker op welke festivals we te zien zijn, maar je komt ons zeker tegen...
Tot slot, wat is tot nu toe het hoogtepunt van jullie carrière en wat hopen jullie dit jaar als band te bereiken?
Ik hoop dat we dit jaar ons hoogtepunt gaan beleven! Nee, serieus, ik hoop dat we dit jaar evenveel plezier blijven maken met de band en als eigen baas onze onafhankelijkheid kunnen blijven vieren!
