Interview: Summer Camp
In 2009 veroorzaakte een zevental mysterieuze popartiesten onder de naam Summer Camp veel commotie op de blogs toen ze een amateuristische thuisopname op Myspace plaatsten. Inmiddels een paar jaar later weten we dat Summer Camp eigenlijk het werk is van Jeremy Warmsley en Elizabeth Sankey, een stel brutale Londenaren die van hun impulsieve muzikale experiment een professionele carrière gemaakt hebben.
Terwijl ze zich voorbereidden op de release van hun debuutalbum, vroegen we Elizabeth naar de waarheid achter de oprichting, hun inspiratie voor Welcome To Condale en waarom ze toch echt geen arrogante browniebakster is…
Welcome To Condale voorluisteren en downloaden »
Toen jullie de eerste bekendheid kregen was er veel geheimzinnigheid rond de band. Hoe hebben jullie elkaar echt ontmoet?
We waren al jaren vrienden en toen we een weekend niets te doen hadden, speelden we voor de lol een cover van The Flamingos, het nummer ‘I Only Have Eyes For You’, En toen wilden we er eigenlijk een plaat van maken, maar we wilden niet dat iemand erachter kwam, dus maakten we een neppagina op Myspace. Daar zeiden we dat we Zweeds waren, want we wilden niet dat een van onze vrienden het hoorde en zou denken: “Mijn God, waar zijn deze sukkels mee bezig?” Ik had door de jaren wat oude familiefoto’s verzameld en in plaats van onze eigen foto’s hebben we die gebruikt. En toen werd erover geschreven op de ‘Gorilla vs. Bear’ blog en dat was het eigenlijk…
OK… En waarom Zweeds?
I denk dat toen ik de Myspace pagina aanmaakte, het standaardland Zweden was en ik dacht: “OK, Zweden! Waarom niet?” Toen we de stad moesten kiezen, namen we de eerste plaats die we tegenkwamen. Er zat helemaal geen logica achter! Net zoals onze naam: als we er ook maar langer dan twee seconden over nagedacht hadden, denk ik niet dat we onszelf Summer Camp hadden genoemd.
Voordat Jeremy zich bij jullie band aansloot, was hij soloartiest. Is het schrijven de muziek van Summer Camp een groepsproces? En zo ja, is het moeilijk voor hem om dat niet meer in eigen hand te hebben?
(Lacht) Ja… Ik denk dat hij er mee kan leven. We schrijven alles samen: de teksten, de muziek, alles. Het is helemaal gezamenlijk en ik denk dat het voor beiden fijn was om een samenwerking te hebben waarin we beiden gelijkwaardig waren. Jeremy wilde eigenlijk nooit soloartiest zijn, dat was meer het gevolg van de omstandigheden. En hij wilde zeker geen soloartiest zijn die zingt over relaties, maar dat is ook weer iets dat door de omstandigheden gebeurde.
Kun je ons iets over het idee achter Welcome To Condale vertellen?
We waren geïnspireerd door het idee van John Hughes. Hij bedacht een denkbeeldige stad waar al zijn films spelen en waar de hoofdpersonen wonen. En we vonden dat een briljant idee en een geweldige manier om te schrijven. Dus bedachten we de fictieve stad met de naam Condale, een buitenwijk van Los Angeles. Het hele album gaat over vier hoofdpersonen: Bebe West en Louis Sley, die in 1954 in Condale woonden en dan over Cathy Baker en Brian Krakow die er in 1984 woonden. Bebe en Louis hadden een vurige liefdesverhouding die dramatisch afliep waarna Bebe in mysterieuze omstandigheden in huis overleed.
Een sprong in de tijd naar 1984: de jongeren in Condale zien Bebe als een soort legende en breken regelmatig in haar oude huis in om spirituele séances te houden waarbij ze kaarsen branden en dronken worden en zo. Zonder het te beseffen, spiegelen Cathy en Brian de relatie van Louis en Bebe, zij het op een meer jeugdige manier. Het verhaal over Condale eindigt in 1984, wanneer er tijdens een feestje in het huis aan Montgomery Avenue (het oude huis van Bebe) brand uitbreekt en Cathy op dezelfde wijze sterft als Bebe 30 jeer eerder. Waanzinnig verhaal toch?
Het is in ieder geval complex! Wiens idee was het?
Van ons beide. Maar omdat ik toen nog maar twee jaar schrijfervaring had, hielp het zeker om bij het schrijven van de songteksten om een structuur te hebben. En voor Jeremy gold hetzelfde. Verder wilden we geen dingen schrijven als “Gisteravond gingen we naar de supermarkt, maar die was dicht”. Er zijn natuurlijk bands die dat wel doen en er iets geweldigs van kunnen maken, maar zelf houden we erg van de algemeenheid de tienerjaren en het feit dat de gevoelens die je als tiener hebt zich gedurende je leven vele malen herhalen –het heeft iets cyclisch.
We waren ‘My So Called Life’ aan het kijken toen we het album maakten en Brian Krakow is een personage uit de serie dat we in Condale neergezet hebben omdat we hem denk ik een andere rol wilden geven. Het was erg bijzonder en we hadden veel lol in het bedenken van personages waar we ons in konden verplaatsen.
In plaats van Jordan kozen jullie Brian…
Ja, natuurlijk!
Waarom?!
Dat is toch logisch? Ik denk dat Jordan Catalano inmiddels een uitgebluste nietsnut zou zijn, een drankverslaafde die nooit iets met zijn leven heeft gedaan. Ja, hij was een tiener waar de meisjes verliefd op waren, maar dat was zijn top. Brian had daarentegen zoveel meer potentieel! Hij is gewoon een geweldige, diepzinnige kerel die slim en grappig is, maar ook totaal wereldvreemd. Hij is dol op Angela, terwijl Jordan… Jordan gaat naar bed met Rayanne! Dat kan toch niet?
Eigenlijk is het treurig, want de producers wisten niet dat ze maar een seizoen zouden maken dus eindigt dat met een spannende scène met alleen Angela en Brian: hij rijdt rondjes om haar heen op zijn fiets en je zou denken dat het iets gaat worden tussen hen, maar er is geen ontknoping. Dus in mijn gedachten zaten ze vast in die straat in de jaren ’90 en dus wilden we ze een andere wereld geven.
OK, en wie waren jullie muzikale voorbeelden toen jullie de muziek schreven?
Eigenlijk luisterden we niet naar zoveel nieuwe muziek, dat doen we eigenlijk nooit. We luisteren alleen naar muziek die we echt mooi vinden. Maar tegen de afronding van het album waren we weg van het album van Metronomy, wat natuurlijk geweldig is en Mirage van Fleetwood Mac wat ook briljant is. We luisterden ook veel naar Pulp omdat we met Steve Mackey werkten.
Is zijn betrokkenhijd bij Pulp de reden waarom jullie besloten met Steven samen te werken?
Nee. Wat ik wil zeggen, is dat we grote fans van Pulp zijn, maar dat het vooral de werkhouding van Steve is en zijn betrokkenheid bij bands. We deden gewoon een oefensessie met hem en het klikte geweldig. Het is bijzonder om met iemand met zijn achtergrond om te mogen gaan, maar dat was niet waarom we met hem samen wilden werken.
Het album heeft een echt lo-fi, retro geluid. Hebben jullie oude instrumenten gebruikt of hebben jullie dat naderhand in de studio toegevoegd?
Ja, we hebben in de studio natuurlijk oude synthesizers en zo puur omdat het een thuisstudio is en het meeste van ons spul goedkoop is! En toen we met Steve de studio in gingen, weet ik zeker dat Jeremy dolgraag Steve’s apparatuur zou gebruiken, maar die vond dat we het beste onze eigen instrumenten konden gebruiken zodat we ons eigen geluid zouden houden. Maar Jeremy heeft wel de basgitaar gebruikt die Steve speelde op ‘Common People’! Dat was supergaaf! We bleven vragen of Steve er op wilde spelen, maar het antwoord was steevast “Nee…”
En wat is wat jou betreft het meest opvallende nummer van het album en waarom?
Ik ben gek op ‘Brian Krakow’! Ik vind dat Jeremy geweldig klinkt en de basgitaar is super. Het is gewoon erg gedurfd! Jeremy en ik hebben het samen geschreven, maar ik heb bijna de hele tekst geschreven want ik wilde voor Jeremy een nummer met passie schrijven.
Ik houd ook van ‘Welcome To Condale’. Dat is vreemd, want toen ik zei, “Wow, dit wordt beslist een single!” zei ons team nee. (Lacht) Maar dat Is juist grappig want we hebben er erg hard aan gewerkt. Ik vind dat het een goed beeld geeft van het karakter van deze plaats die we bedacht hebben en het geeft de claustrofobie van opgroeien in de buitenwijken en het willen ontsnappen daaruit goed weer..
Jullie hebben het album gefinancierd via PledgeMusic – kun je ons vertellen wat jullie mensen in ruil voor hun investering aanboden?
Veel mensen hebben geld gedoneerd vanwege de brownies die we hen aanboden. Er zijn mensen die aannemen dat ik gezegd heb: “O, Ik maak geweldige brownies!” Maar ik zei niet dat ik geweldige brownies maakte – Ik zei dat ik een recept had voor brownies! Nu krijg ik een reputatie als een arrogante browniebakker die denkt dat die van haar de beste ter wereld zijn, wat dus helemaal niet waar is....
We boden ook demo’s, mix-CD’s, handgeschreven brieven en songteksten aan. En we hebben ook een flink aantal optredens bij mensen thuis gedaan wat fantastisch was! Je komt bij iemand thuis en je ontmoet hun familie, vrienden, baby’s... en ze hebben altijd heerlijk eten en zo! Dus dat was altijd erg bijzonder.
Wat is na Welcome To Condale jullie volgende bestemming? Zijn jullie al begonnen aan een opvolger?
Ehhh, nou we hebben wel een plan. Maar daar willen nog niets over kwijt! Ik zou de mensen niet willen vertellen dat het zich allemaal in de ruimte gaat afspelen en dat wordt het uiteindelijk Bognor Regis! Maar we hebben zeker een plan en we zijn constant aan het schrijven.
Behalve jullie eigen plaat, wat is het meest bijzondere album dat je dit jaar hebt gehoord?
Emmy the Great is geweldig. Ze is een geweldige tekstschrijfster. De muziek is al goed, maar met haar teksten wordt het fantastisch.
Ze gaat samen met haar vriend (Tim Wheeler) een kerstalbum maken! Is dat iets dat jullie jezelf zien doen?
Niet nu, ik zou haar niet op de tenen willen trappen! Maar ik vind het een goed idee – ik ben gek op Kerstmis! Ik denk dat we dit jaar een kerstcover gaan doen. We hebben er een in gedachten, maar we moeten de tijd nog vinden. Ik heb gehoord dat hun album erg goed is. En ze zijn een supercreatief stel, want ze barsten van het talent.
Wat zijn jullie plannen voor de rest van 2011?
We gaan in november op toernee en dan houden we winterslaap tot het bijna kerst is. En hopelijk bakken we dan iets anders dat brownies. Ik heb een nieuwe Magimix besteld en ik wil een heleboel taarten bakken en lekker aankomen.
Wat is tot slot het ultieme doel voor Summer Camp?
Ik denk dat elke dag geweldig is omdat we dit mogen doen. We zijn ambitieus genoeg, maar we zijn ook dolgelukkig als we gewoon blijven doorploeteren. Hopelijk over een jaar nog precies hetzelfde: muziek maken waar we trots op zijn.
