Grimes
Claire Boucher is het brein achter Grimes, een ausiovisueel project dat in de afgelopen twee jaar twee enthousiast ontvangen albums en een single heeft voortgebracht. In plaats van te genieten van deze deze roem, is de Canadese multi-instrumentalist meteen begonnen aan de opvolger van het in 2011 verschenen 'Halfaxa', een even imposant album genaamd 'Visions'.
Ter gelegenheid van haar nieuwe album vroegen we haar alles over 'Visions' en wat de inspiratie is voor haar experimentele electropop. Lees verder voor het volledige interview !
Hoe zou je je muziek beschrijven aan iemand die deze nog nooit heeft gehoord ?
Dat is een lastige vraag ! Eh, misschien als een soort sci-fi pop met een hip-hop/art techno-achtige invloed ? (lacht)
'Halfaxa' ontving lovende kritieken ! Voelde je de druk om dat te evenaren toen je 'Visions' schreef ? En hoe belangrijk zijn de meningen van recensenten voor jou ?
Ik lees eigenlijk helemaal niet wat er in de pers over mij wordt geschreven. “Want telkens als iemand iets gemeens zegt, word ik er depressief van, weet je. Maar zelf dacht ik in ieder geval : dit album moet veel beter worden dan 'Halfaxa'. Wat ik wil zeggen is dat het in mijn hart moet voelen als een stap vooruit en dat is wat mij betreft zeker gelukt !”
Dit is je derde album in minder dan twee jaar ! Ben je van nature zo productief of geloof je in een bepaalde werkhouding ?!
Ik denk dat ik van nature vrij productief ben. Als je mij de tijd en de gelegenheid geeft, ga ik automatisch met muziek bezig.
We lazen dat je nieuwste album gemaakt was tijdens “een periode van zelfopgelegde afzondering” ! Was het schrijven en opnemen van 'Visions' eigenlijk een leuke ervaring ?!
(Lacht)) Het was leuk en lastig tegelijk, maar het feit dat het niet makelijk was, maakte het juist zo leuk, weet je? Ik heb er zeker goede herinneringen aan, zelfs al waren er momenten dat ik huilde en dacht “ik haat dit !” (lacht)) Maar het werkte prima om het in mijn kamer in Montreal op te nemen.
Wat was je doel voor dit album en denk je dat je het hebt bereikt ?
Ik had een soort visie van hoe het moest worden, maar die was vrij vaag in de zin van kleuren en zo. Ik wilde iets maken dat verdomde lekker was om naar te luisteren en verdoemde leuk was om te maken. Wat ik wilde bereiken was plezier en sensualiteit, maar ook iets dat qua emoties agressief, droevig en intens tegelijkertijd was. Klinkt dat allemaal wel logisch ? (Lacht)
Zelf vinden we 'Visions' een samenhangender album dan 'Halfaxa' en dat meer op dancemuziek gebaseerd is. Ben je het daarmee eens ?
“Zeker! Ik weet zelfs niet of je Halfaxa wel een “album” kan noemen weet je? I maakte op een gegeven moment gewoon veel muziek en toen dacht ik: “Zo, dat wordt best lang, Misschien miet ik hier maar stoppen…” en het was af. Met Visions daarentegen, was ik drie weken met de opnames bezig en toen zei ik “Klaar. Dit is het album”. Dus ik denk dat het album daardoor veel samenhangender is geworden.”
Wat waren je voornaamste muzikale inspiratiebronnen toen je het album schreef ?
Ik sta daar meestal niet bij stil totdat het allemaal voorbij is, maar wat betreft de muziek die ik luisterde, was er veel Koreanse pop, R&B en new jack swing, en veel dancemuziek en art techno zoals Aphex Twin en Boards of Canada.
Als je één track van het album moest kiezen waar je het meest trots op bent, welke zou dat zijn er waarom ?
Waarschijnlijk het nummer ‘Be A Body’. Daar was ik het langst mee bezig. Aan de meeste andere nummers begon ik, ik nam ze op en maakte ik op dezelfde dag nog af. Maar dat nummer maakte echt een ontwikkeling door: het bleef zich constant veranderen. Ik weet niet of het voor anderen hetzelfde betekent, maar voor mij is het het veelzeggendste en concreetste voorbeeld van de toekomst van Grimes. Het is het laatste of een-na-laatste nummer dat ik afgemaakt heb en het voelt als het meest ontwikkelde.
Een van de opvallendste aspecten van je muziek is je stem en hoe je deze bewerkt, vervormt en ermee speelt. Hoe belangrijk zijn de teksten voor jou en heb je hiermee ook een boodschap ?
Eigenlijk zijn de teksten alleen voor mezelf bedoeld! Alle nummers gaan over specifieke onderwerpen, maar dat is vooral om te zorgen dat ik niet gek word en ik weet wat het allemaal betekent. Het is allemaal superpersoonlijk, dus ik wil liever niet dat iedereen precies weet waar het over gaat ! (Lacht)
Welke artiesten inspireren je ?
Ik krijg veel inspiratie van sterke vrouwen uit de Canadese muziekwereld zoals Megan van Purity Ring en Raf van Braids/Blue Hawaii. En verder zeker van artiesten als How To Dress Well, met hun R&B en zo. Ik ken hem ook vrij goed, dus hij betekent veel voor me. Ik heb gewoon veel vrienden die heel goede muziek maken waarmee ik me kan identificeren. Ik woonde ooit samen met Raf maar dat werke niet echt.
Waarom was dat ?
Ze is erg netjes en ik ben nogal slordig ! (Lacht) Verder hield ze niet van mijn schilderijen want het is nogal duivels en zo en daar voelde ze zich niet goed bij. Ze zei “Claire, haal die schilderijen van de muur !” en ik zei dan “Neee, dat is mijn kunst!” en dan kregen we ruzie ! (Lacht)
Grimes is een audiovisueel project. In welke kunstvorm druk je je het liefst uit en waarom? En zou je het interessant vinden om muziek met technologie te combineren zoals Björk deed met haar Biophilia app ?
Beslist muziek. Gewoon omdat het zo expressief is. Het voelt geweldig om muziek te maken en mijn beste kunstervaringen zijn allemaal met muziek geweest. Ook zie ik in muziek het meeste potentieel voor innovatie en het is de meest emotionele en dankbare kunstvorm. Ik wil in geen geval iets doen met iets als een Ipad. Ik bedoel dat het ontwikkelen van mijn muziekstijl voor mij voorop staat, maar als het af is, is het af en dat is wat de mensen te horen krijgen.
Je staat onder contract bij 4AD voor de wereldwijde release van Visions, maar in Canada ben je bij Arbutus Records collective aangesloten. Hoe heeft Arbutus je ontwikkeling als artiest beïnvloed ?
Zonder Arbutus zou Grimes niet bestaan ! (Lacht) “Want toen Arbutus net was opgezet zei een van de mensen daar: “Claire, je moet een plaat maken !” en toen ik daarmee bezig was belde hij telkens en bleef vragen: “Claire, wanneer is je plaat klaar ?” en toen dacht ik: “Oh mijn God… waar ben ik aan begonnen ?” Dus ik maakte mijn eerste plaat puur onder dwang! Achteraf was geweldig. En toen ik daarmee mijn eerste succes kreeg dacht ik : “Misschien is dit iets voor mij…” Maar als ik niet die druk had gehad, had ik nooit mijn eerste plaat gemaakt. Ik bedoel, het was iets wat ik altijd al had willen doen, maar ik had er het lef niet voor. Het idee van zingen voor een publiek alleen al gaf de de zenuwen ! Maar ik superblij dat ik eraan begonnen ben.
Welke platen hoorde je waardoor je zelf artiest wilde worden ?
Oh God, eh, Stankonia van Outkast, Feels en al dat spul van Animal Collective enPanda Bear, alles wat Burial ooit gemaakt heeft... er zijn er zo veel ! Die Physical Therapy remix van Alicia Keys, 'Unthinkable’ vond ik te gek, want ik dacht : “Waarom zijn er geen R&B artiesten die ook gekke producers zijn ?! Er zou gekke, vreemde, enge R&B muziek moeten zijn. Ik kan niet geloven dat dat niet bestaat !” Dus wilde ik degene zijn die die muziek zelf maakt.
Waar ben je in de carrière tot nu toe het meest trots op ? Er waar kijk je in de komende twaalf maanden het meest naar uit ?
Waarschijnlijk het nummer ‘Be A Body’; Ik denk dat het beste is dat ik gemaakt heb. En dit jaar kijk ik het meest uit naar het toeren door Azië of Afrika. Ik weet nog niet precies waar ik heen ga, maar we zijn momenteel met de plannen bezig.
En wat hoop je uiteindelijk te bereiken met Grimes ?
Ik wil gewoon vernieuwende muziek blijven maken. Ik wil niet zo’n hypeband zijn. Ik bedoel, zelfs als iedereen een hekel aan me heeft en me vergeet, maak ik nog steeds geweldige muziek en dat is het enige dat voor mij telt. Ik word liever echt gewaardeerd door een klein groepje mensen dat me kent, dan dat ik superberoemd ben, maar gewoon een van de vele artiesten.
